امیر مومنان حضرت علی (ع) در نامه ای به فرزند خود امام حسن (ع) می نویسد :

" ...... [پسرم] بدان کسی که گنجینه های آسمان و زمین در دست اوست ، فرصت دعا کردن را به تو داده و جواب دادن به دعای تورا نیز بر عهده گرفته است .

تو را فرمان داده است از او بخواهی تا ببخشد و رحمت طلب کنی تا عطا کند .

هر گاه او را بخوانی ،ندایت را می شنود ، و چون با او راز دل گویی ، راز تو را می داند ، پس نیاز خود را با او بگو و اندوه خود را در پیشگاه او بگشای تا غم هایت را بر طرف کند و در مشکلات ، تو را یاری رساند .

از گنجینه های رحمتش چیزهایی بخواه که جز او کسی نمی تواند عطا کند ؛ افزونی عمر ، تندرستی بدن و ...

[پسرم] ، خداوندی که به تو اجازه دعا کردن داده است ، [در حقیقت] کلید گنجـــــــــــینه های خود را در دست تو قرار داده است . پس هرگاه خواستی می توانی با دعا ، درهای نعمتش را بگشایی ، و رحمتش را بر خود نازل کنی "

نهج البلاغه ، نامه 31